Z TIGEREM MENTAL załapiesz każdy żart. Od razu.
Przepraszam
Czy mogłaby mi Pani powiedzieć jak dostać się do Szkoły Medycznej?
Za 20 minut mam wykład,
a mój kierowca zabłądził.
Jedź prosto,
skręć w lewo, a potem przez most.
Masz piękny akcent.
- New Jersey? - Austria.
Austria! Ha ha! W takim razie...
Dzień doberek.
Może zarzucimy krewetkę na mój grill...
Może nie...
Komu sznycel wiedeński?
Pięknie. Masz, Dolf.
Masz kolego.
Zobaczmy...
Dalej, jest i pieczeń wołowa w sosie.
Kto chce pieczeń wołową w sosie?
Stella, pięknie. Smacznego, Stella,
No już, uciekaj.
I na koniec... Wielka parówa!
- Komu parówe?
Trzymaj... bardzo śmieszne.
Chyba śnisz...
Harry, Dlaczego psy nie są jeszcze na wystawie?
Nie mogłem pozwolić na to,
żeby pojechały głodne na występ.
- Pośpiesz się! - Tak proszę pana,
Ja cię chromolę.
Witam. Jak się masz?
Jeszcze chwilkę.
Po co jedzie pani na lotnisko?
Leci pani gdzieś?
Jak pan zgadł?
Zobaczyłem bagaż.
Później zauważyłem bilety lotnicze,
dodałem 2 i 2 i wyszło...
Więc dokąd to?
Aspen.
Mmm... California.
Pięknie.
Nazywam się Christmas, Lloyd Christmas.
- Mary Swanson.
To nie jest moja prawdziwa praca.
- Nie? - Nie, mój przyjaciel Harry i ja
oszczędzamy na sklep ze zwierzętami.
To miło.
- Mam robaki. - Słucham?
Tak go nazwiemy... Mam robaki.
Będziemy specjalizować się w glizdach,
No wiesz, jak mrowiska,
Co się dzieje?
Cykor przed lotem?
Coś w tym rodzaju.
Naprawdę nie ma się czym martwić, Mary.
Statystycznie, łatwiej jest
ponieść śmierć w drodze na lotnisko,
rozumiesz, na przykład w zderzeniu czołowym albo spadając z klifu
albo wpadając pod cysternę z gazem...
To jest najgorsze. Mam kuzyna...
to znaczy, miałem kuzyna,
Lloyd, mógłbyś patrzeć na drogę?
Jasne.
Dobry pomysł.
Ostrożności nigdy zbyt wiele.
Tylu idiotów jeździ po ulicach.
Hej, uważaj!
Ok, znacie zasady...
bez włażenia na siebie, pchania, bez wąchania pup.
Gdzieś ty był? Psy powinny być tu 40 minut temu!
Teraz nawet nie zdążę ich przygotować.
Proszę się nie martwić, Mrs. Neugy-burger.
- Neugeboren! - Neug-neug-neug...
- Boren! - Boren.
Te psiaki nie potrzebują już pielęgnacji.
Wie Pani dlaczego? Powiem Pani.
Bo sam je wykąpałem i przystrzygłem.
I daję Pani na to gwarancję.
Z drugiej strony,
można by je lekko przyczesać,
Biała strefa wyłącznie
pasażerów z bagażami,
Nie parkować,
Dziękuję. Proszę bardzo.
O nie, Mary.
Nie mógłbym tego przyjąć,
nie po tym co razem przeszliśmy.
Dziękuję, Lloyd.
- Aha, powodzenia z twoimi robakami. - Taa.
Hej.
A gdzie uścisk?
Biała strefa jest do szybkiego
pakowania i wypakowania podróżnych,
Nie wolno parkować,
Nie znoszę pożegnań.
Lloyd...
Ćsii!
Idź już.
Bądź silny.
Zostawi teczkę przy schodach.
- Ty ją weźmiesz. - Kaszka z mleczkiem.
Żegnaj, moja najdroż... sza!
Cześć!
Mary!
Nasza wypłata,
Zostawiła. Chodźmy.
Przepraszam! Z drogi!
Spadaj i nie gadaj siostro!
Hej!
Entliczek...
pentliczek... czerwony...
stoliczek!
Zatrzymać samolot!
Proszę Pana, nie może Pan tam wejść!
W porządku!
Jestem kierowcą limuzyny!
- Agh!
Cześć, Lloyd.
Cześć, Harry.
- Jak minął dzień? - Nieźle.
Znów spadłem z rampy na lotnisku.
Dla kogo, do cholery,
pracuje ten facet?
Nie wiem.
Lepiej, żebyśmy się dowiedzieli.
Wrzód żołądka?
Przeżyję.
- Znowu Cię wywalili, co? - Taa.
Zawsze dostają szału, gdy oddalasz się z miejsca wypadku.
Taa, no cóż, Ja też straciłem robotę.
Stary! Ale z Ciebie żałosny frajer.
Bez obrazy.
Nie gniewam się.
Wiesz co mnie naprawdę wkurza?
To, że oszczędności mojego życia
wpakowałem w vana, żeby zmienić go w psa.
Cześć, Paputek!
Sam alarm kosztował mnie 200$.
Hej! Laski na to lecą.
Ta włochata maszyna...
Co to za walizka?
Pamiątka po ukochanej.
Najpiękniejsza żyjąca istota na świecie,
odwoziłem ją na lotnisko.
Zaiskrzyło, emocje sięgnęły zenitu.
Zagadała do mnie stary.
Nie gadaj!
Tak tak. Wessało mnie...
jak trąba powietrzna.
W każdym razie...
zostawiła to w terminalu
wyleciała do Aspen i z mojego życia.
Co jest w środku?
Stary... musiałbym być chamem,
żeby grzebać w czyjejś własności.
- Zamknięta? - Taa, solidnie.
Jest ich dwóch, jeden z nich ma broń,
Zapłaciłeś rachunek za gaz?
Hej...
Czy wiesz co narobiłeś?
Lepiej zwiewajmy.
Okay.
- Nie ma tu walizki.
Musiał ją zabrać ze sobą.
Przecież kiedyś musi tu wrócić.
Może rozwalmy mu chatę,
żeby dotarło do niego.
Wątpię czy dotrze do niego, Joe.
Facet trzyma żywe robaki w pokoju.
Cóż.
Mam lepszy pomysł.
''Chyba widziałem kociaczka.
Tak. Tak.''
Zjeździliśmy cały dzień
i nie ma żadnej pracy w tym mieście.
Null, zero!
Taa, chyba, że chcesz pracować 40 godzin tygodniowo.
Pff!
Trzymaj. Idę do sklepu.
Ok, kup tylko najpotrzebniejsze rzeczy.
Kończy nam się kasa.
Hej. Za kogo mnie masz?
A niech to!
Przepraszam paniusiu.
Ma Pani rozmienić dolara?
Rozmienić?
Nie, przykro mi. Nie mam.
Cóż,
Wyświadczy mi Pani przysługę i popilnuje tych rzeczy
a ja skoczę rozmienić dolara?
- Oczywiście. - Dzięki.
Hej. Jednak mają rację.
Choć starzy obywatele,
są powolni i niebezpieczni za kółkiem,
czasami jednak się przydają.
Zaraz wracam. Tylko proszę mi tu nie umierać!
- Gdzie jest gorzała?
Zostałem obrabowany przez miłą staruszkę
na wózku inwalidzkim.
Nawet się nie spostrzegłem.
Oh...
- Harry? - Nie...
- Harry. Daj spokój, Harry.
Rozchmurz się.
Jest gorsza sprawa, Lloyd.
Moja papuga, Paputek...
- Tak? - ...nie żyje.
Tak mi przykro, Harry.
Co się stało?
Łepek mu odpadł.
Łepek mu odpadł?
Tak, był już dość stary.
Wystarczy.
Mam dosyć już tego gówna!
Nie mamy jedzenia. Nie mamy pracy.
Naszym zwierzakom odpadają łebki!
Ok, uspokój się!
Co mu do cholery robimy, Harry?
Musimy wyjechać z tego miasta!
Tak? I gdzie? Dokąd pojedziemy?
Powiem Ci dokąd,
w jakieś ciepłe miejsce...
gdzie piwo płynie jak wino,
gdzie piękne kobiety zlatują się
jak łososie do wodopoju.
Mówię o miejscu, które nazywa się...
Aspen.
No nie wiem, Lloyd. Francuzi to dupki.
Chwileczkę.
Chwileczkę! Wiem co knujesz.
Tak! Chesz jechać do Aspen
i odszukać tą dziewczynę co zostawiła walizkę,
i chcesz, żebym Cię tam zawiózł!
- Prawda? Mam rację? - Tak. I co?
- Mam rację? Mam rację? - Tak! I co?
Co z tego, że chcę pojechać do miejsca, gdzie kogoś znamy,
kto nas wkręci w towarzystwo.
Nie! Nie nie nie! Nie, Lloyd!
Nie! Zostańmy tutaj, poszukamy roboty,
i zaoszczędzimy pieniądze na sklep z robakami!
Nie wiem jak ty,
ale ja mam już dość
uciekania przed gazownikami!
A wiesz czego ja mam dość, Harry?
Mam już dość przepychania się przez życie.
I mam dość bycia nikim.
Ale najbardziej...
wkurza mnie to, że nikogo nie mam.
W porządku, Lloyd.
Niech będzie Aspen.
Nie nabierasz mnie chyba...
No już już,
ulżyj sobie. Zdrowo popłacz.
Ok.
Ok, już wystarczy.
Lloyd, co ty wyprawiasz?
Czuje się jakbym cholernie szybko biegł, Harry.
Czy możesz przestać? Nie przejechaliśmy jeszcze nawet przez Connecticut,
a już zaczynasz mnie wkurzać.
- Przeprasza. - Jezuu.
- Naprawdę to robimy, co? - Taa,
Skąd je masz?
Kupiłem je kiedy tankowaliśmy.
Cóż... Mieliśmy uzgadniać
nasze wydatki, Lloyd.
Mamy ograniczony budżet.
To nie jest z forsy na podróż.
Aha.
Nie, skombinowałem dodatkowe 25$ zanim wyjechaliśmy
Skąd wziąłeś 25$?
Sprzedałem swoje rzeczy Billy'emu spod 4C.
Temu niewidomemu dzieciakowi?
Taa!
Tak.
Co mu sprzedałeś, Lloyd?
Rzeczy.
- Jakie rzeczy? - No nie wiem.
Kilka kart baseballowych, woreczek z kulkami...
Paputka.
Paputka?
Sprzedałeś nieżywą papugę niewidomemu dziecku?
Lloyd, to.. to.. Co ty..
Paputek nie miał przecież głowy!
Harry, naprawiłem go.
Śliczny ptaszek.
Potrafisz powiedzieć "śliczny ptaszek"?
Śliczny ptaszek.
Tak, śliczny ptaszek.
Śliczny ptaszek.
Polly chce ciasteczko?
Sukinsyny.
Śmieją się nam prosto w twarz.
Stary, Andre dostanie cholernych hemoroidów
jeżeli nie odzyskamy walizki.
Musieli nas śledzić od tygodni.
- Co ty gadasz? - "Gazownik."
Skąd niby wiedzą, że męczą mnie gazy?
Muszą być zawodowcami.
Nie martw się. Odzyskamy forsę.
I powiem Ci coś jeszcze,
nigdy nie dotrą do Aspen.
Ręczę za to.
Mają tutaj The Monkees,
Mieli ogromny wpływ na Beatlesów.
Taa, wiem.
Przepraszam, Flo?
Flo, jak w tym serialu...
...Co to jest "soup du jour"?
To zupa dnia.
Mm-hmm...
Brzmi apetycznie. Poproszę.
Coś jeszcze zanim się oddalę?
Nie... Tak...
Tak, tak, moja woda gazowana.
Nie ma bąbelków.
Szczęśliwy?
Fajnie jest pobyć wśród takich miłych kmiotków, nie?
Prawda, Harr? Bardzo mi się podoba.
- Co się stało?
Wysypałeś sól, to się stało.
Rozsypana sól przynosi pecha.
Jedziemy kawał drogi.
Ostatnią potrzebną nam rzeczą jest pech.
Szybko. Rzuć trochę soli przez prawe ramię.
Za mało za późno, Harry.
Co za denat rzucił we mnie solniczką?
Cóż.. uh..
To nieporozumienie, Proszę Pana.
Proszę mi uwierzyć. Nigdy bym
nie obraził kogoś Pana rozmiarów.
Skop mu tyłek, kufel!
Będziesz to jadł?
Co? To? Nie.. tak... nie.
Cóż... nie, przeszło mi to przez myśl.
Tak.
Ciągle chcesz to zjeść?
Nie, proszę bardzo.
Ale wymiękłeś stary.
O czym ty mówisz, wymiękłem?
No co, czy... facet wycharkał mi się do żarcia!
Czekaj...
Chyba właśnie...
Taa... Mam pomysł.
Za mną.
Przepraszam Panowie?
Czego do cholery chcesz?
Chcę przeprosić..
za ten... niemiły incydent
sprzed kilku chwil.
Razem z kumplem...
chcielibyśmy wam Panowie...
postawić po piwku...
by zakopać topór wojenny.
Niech będą cztery piwa z młotkiem.
Wedle życzenie.
Powiem kelnerce, żeby natychmiast przyniosła.
- Lloyd, co ty robisz?
Nie stać nas na stawianie kolejki.
...przepraszam.
Kufel i jego kumple chcą za nas zapłacić.
Powiedzieli, żeby dopisać do ich rachunku.
Są bardzo mili.
Kufel tak powiedział?
Cóż, o ile...
tamten facet przy stoliku to Kufel.
W porządku, jeżeli tak chce.
Dopisz jeszcze to, dobra?
Nie ma sprawy.
Zabiję tych sukinsynów!
To było genialne, Lloyd, po prostu genialne!
Skąd wziąłeś pomysł na taki przekręt?
- Widziałem kiedyś w filmie. - To było niesamowite!
I co się stało? Facet wykiwał jakiegoś frajera...
i uszło mu to na sucho?
Nie, w filmie, złapali go pół mili dalej
i poderżnęli mu gardło. To było dobre!
Wow.
- Harry? - Co?
Wiem, że to nie najlepszy moment, ale...
- mógłbyś się zatrzymać... - Taa?
- Musze się odlać. - Co, oszalałeś?
Teraz się nie zatrzymam.
Ale ja muszę! Co mam zrobić?
Odlej się do butelek po piwie.
Są na podłodze. Weź jedną...
- Jezu, Lloyd!
Co..
Cholera!
- Uważaj na siedzenie! Uważaj na siedzenie! - Dobra!
Dobra!
Ahh...
- Uh-oh. - Co? Coś nie tak?
Butelka jest prawie pełna a ja dalej...
- To przestań. - Nie da się już przerwać jak zacząłem.
Piecze.
Szybko! Daj następną butelkę.
- Co? - Dalej.
Szybko szybko szybko!
Dalej! Dawaj!
Ok ok, masz masz masz. Trzymaj!
- Przytrzymaj. - Jezus.
Trzymaj tą.
Szybko. idzie następna.
Co ty jesteś, wielbłąd?
- Zatrzymać się!
- Stańcie!
Nie, to zapinany sweter, ale dzięki, za uwagę.
Taa. Zabójcze buty, stary!
Zatrzymać samochód na poboczu!
Poproszę prawo jazdy i dowód rejestracyjny.
Trochę za szybko się jechało, co?
Wy... czy wy chłopcy
popiliście sobie trochę, co?
Łyczek dziadkowego syropu na gardło?
Nie. Nie, proszę Pana.
- Nie nie nie. - Nie...
Tak? A co to jest?
- Nic takiego, proszę Pana. - Taa, nic takiego.
Cóż, zdajecie sobie chyba sprawę, że
prawo Pensylvanii zabrania trzymania otwartego alkoholu
w wozie?
No już, oddaj mi ten browar,
ty pod donice strzyżony barani łbie!
Już!
Proszę Pana, nie, ja..
Nie, proszę Pana, nie, proszę nie pić...
Zamknąłbyś się...
gdybyś wiedział co dla Ciebie dobre, koleżko.
Tic Taca?,
Wynoście się stąd!
Jak mogli nie otrzymać okupu?
To się nie trzyma kupy.
Zostawiłam pieniądze dokładnie tam, gdzie mi kazano.
To właśnie trzyma się kupy, Mary,
Powinniśmy powiadomić władze
od razu, gdy dowiedziałyśmy się, że Bobby został porwany.
Helen, już to przerabialiśmy.
- Pan Andre. - Nicholas,
- Karl. - Nick Nick Nick.
Wiadomo już coś, proszę Pana?
Nie, narazie nic, Nicholas.
Sporo nad tym myślałem.
Może powinniśmy odwołać
przyjęcie w ten weekend.
Nie powinno być problemu z przełożeniem terminu.
Nie, nie powinniśmy robić niczego niezwykłego.
Tak, ona ma rację. Nie wzbudzajmy podejrzeń...
- Ok. - ...szczególnie ty, Mary.
I co mam robić,
mam się zachowywać jak gdyby nigdy nic?
Dokładnie tak powinnaś zrobić.
Tak, idź na narty, pójdź na przyjęcie, zachowuj się normalnie, wiesz.
Tak, nie rozumiesz kotku?
Nie możemy dać po sobie znać, że coś jest nie tak.
Jeśli prasa się dowie albo policja coś zwęszy,
porywacze wpadną w panikę.
I kto wie,
co mogliby mu wtedy zrobić.
Więc on mowi: "Kochasz mnie?"
a ona odpowiada: "Nie, ale masz niezłe gogle."
Ej stary, co to?
Chcesz, żebym poprowadził?
Nie, wszystko w porządku.
Taa!
Bierz ją!
To jest dopiero życie...
Zimne piwko, gorąca woda i ściany grubości tapety.
Jest tylko jedna rzecz, która mogłaby sprawić, że byłoby jeszcze lepiej.
Co takiego?
Gdybyś tylko miał ładne cycki.
To dwie rzeczy, Lloyd.
Taa, cóż, dobrze, że nie jesteś wstawiony Harry,
bo mógłbym Cię teraz dymać.
Pokazałbym Ci, co prawdziwy mężczyzna potrafi.
Rozłożyłbym Ciebie jak spróchniały kawałek drewna.
Pewnie i Tobie spodobałoby się to, ty wielki pedziu.
Zamknij się.
Nie mów mi, żebym się zamknął, babo,
Czy ja wiem Lloyd. Wiesz,
to miejsce nie do końca mi się podoba.
budzi wspomnienia,
Co się stało?
To było kilka lat temu.
Co się stało Harry? Jakaś sikorka złamała Ci serce?
Nie, to była dziewczyna.
- Aha. - Fraida Felcher.
Taa, zatrzymaliśmy się w takim miejscu.
Nie tej klasy, ale, wiesz, miłe.
Felcher? Z Cranston?
Taa. Znasz ją?
O taaa!
To znaczy, pamiętam jak...
opowiadałeś o niej.
Było niesamowicie romantycznie.
Myślałem, że będziemy razem na wieki...
a tydzień później...
wysłała mi list pożegnalny.
- Dała jakiś powód? - Taa, zadzwoniłem do niej.
Gadała jakieś bzdury,
że jej nie słucham w ogóle czy coś w tym stylu.
Nie wiem. Nie słuchałem jej.
Ale najbardziej zraniło mnie to...
że miała innego.
Nigdy nie dowiedziałem się kto to był.
Panie Andre, niech Pan zgadnie kogo znalazłem?
- Taa, - Miałem plany,
- Rzeczy, które chciałem robić. - Tak,
tutaj wszystko się skończy.. przy budce telefonicznej.
- Taa. Chłopcy zaszyli się
na noc w miłosnym gniazdku.
Są trochę dziwni.
Co oni knują do cholery?
Może to federalni?
Mało prawdopodobne, po tym, co widziałem.
Czy słyszał Pan
o istnieniu innych ludzi?
też chcę zadzwonić,
Proszę Pana.
Obrócił się Pan plecami.
Ho ho ho! Rozzłościł mnie Pan. Spodobało mi się to.
Mieliście tylko wziąć teczkę...
- żebyśmy skończyli z tym gównem! - Twój drink kochanie.
Wiesz co mógłbym Ci zrobić?
Proszę poczekać.
Ale to przecież nie twój problem.
Nie wiedziałeś.
Odłóż słuchawkę.
Odłóż słuchaw...
Przepraszam, Panie Andre. Co Pan mówił?
Posłuchaj, Mental,
te zgrywusy mają kupę mojej forsy!
Chcę wiedzieć kim są i co z nią robią!
Hej hej hej. Mówiłem już, że się tym zajmę.
- W porządku? - Dobrze.
Według mapy,
przebyliśmy tylko 10 cm.
Myślę, że nie mamy
wystarczająco na benzynę.
Spokojnie. Mamy nawet za dużo.
Mylisz się Lloyd.
O ile się założysz?
Nie zakładam się.
Jak to się nie zakładasz?
To znaczy, że nie zakładam się.
Mięczak mięczak mięczak!
- Nigdy się nie zakładałem i nie będę. - Taa, jasne!
Stawiam 20$, że założysz się
jeszcze do końca dnia. - Nie ma mowy.
- Płacę 3 do 1. - Nie.
- 5 do 1? - Nie.
- 10 do 1? - Stoi.
Wygram ten zakład.
Nie wiem jak, ale go wygram.
Daj spokój, Joe. Pozwól mi ich zabić.
Pozwól mi zabić tych dwóch.
Będzie po sprawie.
Po prostu zamknij się!
Nawet nie wiemy kim oni do cholery są.
Nie zabija się ludzi, których nie znasz.
Taka jest zasada.
Teraz chodź tutaj,
połóż się na przednim siedzeniu,
Kiedy mnie zabiorą, jedź za nami. Zrozumiałaś?
Czekaj chwilę. Muszę "wycisnąć cytrynkę".
Hej, hej, hej, Jadą,
Schowaj się, schowaj się!
Czy jedziecie chłopaki do Davenport?
Wóz mi zdechł i jestem spóźniony na lunch.
Zwykle nie zabieramy autostopowiczów...
ale tym razem zawierzę instynktowi.
Wskakuj, koleś.
Gonisz.
- Gonisz. - Ty gonisz! Zaklepany!
Bez zaklepanki. Gonisz. Zaklepany. Bez zaklepanki.
- Bez odwrotu. - Nie możesz tak robić.
- Mogę. - Nie. Zaklepany.
Mogę. Podwójne zaklepanie. Bez odklepania.
Nie. Potrójne.
Nie można tak robić!
Nie można tak robić Lloyd!
Nie można tak robić. Lloyd! Lloyd!
Chłopcy! Starczy!
Hej, chcesz usłyszeć najbardziej wkurzający dźwięk na ziemi?
Chłopcy! Chłopcy! Chłopcy!
Panowie, może moglibyśmy
posłuchać radia albo coś w tym stylu?
Radio?
Komu potrzebne radio? Gotowy, Harry?
- Mock- - Yeah
- -ing- - Yeah
- -bird - Yeah
Yeah - Yeah
Mockingbird
Don't... everybody, have you heard?
She's gonna buy me a mockingbird
And if that mockingbird don't sing
She's gonna buy me a diamond ring
And if that diamond ring don't shine...
Hej, Lloyd, zobacz! Tam są ludzie, którzy też chcą, żeby ich podwieźć.
Zabieramy!
Mock- - Si
- -ing- - Si
- -bird - Si
Si
Chcesz atomowej papryczki Panie Mentaliano?
Nie chłopcy. Nie żałujcie sobie.
Zjem jak ty zjesz Lloyd.
Ok. Ty pierwszy.
Nie, nie, Ty pierwszy.
- Nie, ty pierwszy, - Nie, ty pierwszy,
- Nie, ty pierwszy. - Ja zawsze zaczynam!
Dlaczego nie przestaniecie zachowywać się
jak para mięczaków
i nie zjecie w tym samym momencie, co?
- To brzmi jak wyzwanie Harry. - Podwójne wyzwanie.
Ok, Stoi.
Mmm!
- Heh. Nie jest takie złe.
Taa. Bardziej piekąca niż ostra.
- Taa.
Wybaczcie mi koledzy,
muszę zadzwonić.
Smacznego panowie.
Masz Lloyd, to pomaga!
Trzymaj.
To.. To pomaga.
Tu Mental. Siedzę sobie
przy obiadku z tymi dwoma. - Cóż, jak miło.
Nie zapomnij, że taca z chlebem jest po lewej stronie!
Słuchaj, oni nie mogą dojechać do Aspen,
Bez obaw. Nigdzie nie dojadą...
po tym jak wrzucę im szczurzej trutki do lemoniady.
- Dobra dobra. - Ok, w porządku.
Idzie. Idzie.
Już lepiej dziewczęta?
Tak, o wiele lepiej. Dzięki, że pytasz.
Po co jedziecie do Aspen? Wakacje?
Może zjesz i powiemy Ci?
Niewiele macie bagażu.
Wszystko co widziałem, to jedna torba i ta walizka.
Cóż, nie nie, walizka nie jest nasza.
Jedna paniusia zostawiła ją na lotnisku.
Jedziemy ją zwrócić.
Jak tam twój hamburger?
Chcecie powiedzieć, że nawet jej nie znacie?
To się nazywa,
być w niewłaściwym miejscu, o niewłaściwym czasie.
W porządku stary? To był tylko żart.
Mój wrzód!
Szybko! Daj mi tabletki!
Może ktoś wezwie karetkę...
Zobacz, masz swoje tabletki.
Proszę się nie martwić. Znam się na pierwszej pomocy.
Dam mu tabletki.
Wydech, wdech.
- Wydech.. - Zejdź!
Nie!
Do tyłu!
Będzie o wiele łatwiej jeżeli będziesz spokojnie leżał.
- Masz. - Stawia opór!
Masz. Masz, jedz.
Tabletki! - Masz! Jedz.
- Dobre tabletki! - Łykaj.
- Dobre tabletki! - Popij.
Masz.
- Masz wielkoludzie. - Już lepiej!
Chcesz trochę ketchupu i musztardy?
Nam pomógł.
Sukinsynu!
Rachunek proszę.
Nie mogę w to uwierzyć.
Życie jest takie kruche, Harr.
W jednej chwili żujesz sobie hamburgera,
a w następnej jesteś już martwy.
Obwinił mnie. Słyszałeś go.
To były jego ostatnie słowa.
Nie były ostatnie jeśli liczymy rzężenie.
- Został otruty? - Nie ma wątpliwości.
Znaleźliśmy je obok ciała.
- Proszę Pana. - Tak?
Kelnerka mówi, że przyjechał z dwoma młodszymi facetami.
Wezwali karetkę i odjechali.
- Jakieś przypuszczenia gdzie jechali? - Otrzymaliśmy właśnie informacje,
że widziano ich zmierzających na zachód drogą I-80 do Colorado.
Wiadomo jakim samochodem?
Tak proszę Pana.
Jadą samochodem, rocznik '84... owczarek.
Narty, tak?
Zgadza się.
Fajnie.
Twoje?
Yhm...
Obie?
Tak.
Zajebiście.
Przepraszam, ale...
przelewa Ci się.
Oh!
Bądź tu 25 marca o 2:15 po męską miłość.
- O stary, to nie może być prawda.
Jeśli to nie mój stary kumpel!
W samą porę.
Sporo bagażu jak na małe wakacje.
- Przeprowadzam się do Aspen. - Aha...
Uciekam od mojego chłopaka. Straszna pierdoła.
Dodatkowo, mój astrolog powiedział, żebym trzymała się z dala
od pechowych facetów, więc sam widzisz.
No tak, cóż, wiesz, Ja…
Proszę. Było obluzowane. Może chciałabyś...
- Dziękuję. - O nie. Hej, nie, pozwól mi.
Mam gdzieś...
proszę. Mam je tutaj. Proszę bardzo.
- Dziękuję.
Proszę. Wiesz, sam jadę do Aspen.
Może moglibyśmy, wiesz, spotkać się,
napić się gorącej czekolady lub coś w tym stylu.
Pewnie, dlaczego nie? Wydajesz się nieszkodliwy.
Dam Ci swój numer.
- Znajdę tylko długopis. - Świetnie!
- Zobaczmy. - To jest...
- Mam go gdzieś tutaj. - Słuchaj, może..
po prostu mi podasz? Mam naprawdę świetną pamięć.
- W porządku, mój numer to 555... - 555.
905.. zaraz. To mój stary numer.
To dziwne jaką pustke czasami ma człowiek w głowie.
Na miłość boską, Po prostu daj mi ten cholerny numer!
Słuchaj, jeśli jesteś natarczywy, zapomnij o tym.
Myśl o czymś miłym.
Zaraz pokażę Ci coś miłego.
Tu masz coś miłego.
Jakieś ślady po nich?
Nie, proszę pana, ale spodziewamy się ich niedługo.
Kierowca widział psa jadącego 30 mil stąd.
- Mówiłem ci co się stało, okej?
Taa, jasne. Jasna sprawa, Lloyd. Jasna sprawa.
Obiecuję nie pisnąć słówka
o tym co zaszło w łazience
z prawie dwumetrowym kierowcą ciężarówki ze spodniami w dole.
Hej, zobacz, Jesteśmy już prawie w Colorado,
Może się zmienimy?
Jestem za kółkiem już 9 godzin z rzędu.
Nie mam siły zaczynać nowego stanu.
Dlaczego miałbym wyświadczyć Ci przysługę?
Pozwoliłem Ci się pocałować.
Przysięgam...
Zaraz... Za chwilę...
Przysięgam na Boga, że zaraz...
- Daj spokój... - Nie dotykaj mnie,
W porządku.
Skończyłem. Ok, wystarczy.
Hej chłopaki. Wielka popijawa, co?
W porządku.
No to do zobaczenia.
- Hej, Harry,
mam wołowe...
Niektórzy nie są stworzeni do życia w drodze.
Hej!
Zastanawiałem się, kiedy się obudzisz.
Ha!
Cóż, jak długo spałem?
Dobre pięć godzin.
Heh! Spodziewałem się, że góry skaliste...
będą bardziej skaliste niż to.
To samo sobie pomyślałem.
Ten John Denver śpiewa jakieś bzdury.
Jestem tylko człowiekiem Harry!
Każdy może się pomylić,
Daj spokój, nie zachowuj się jak dziecko!
Zboczyliśmy z kursu tylko kawałek!
Kawałek!
Kawałek, Lloyd?
Przejechałeś prawie 1/6 drogi
ale w złym kierunku!
Teraz nie mamy pieniędzy, żeby dostać się do Aspen!
Nie mamy pieniędzy na powrót do domu!
Nie mamy pieniędzy na jedzenie!
Nie mamy pieniędzy na nocleg!
Cóż, napewno nie pomoże nam
sterczenie i biadolenie o tym.
- Jesteśmy w dołku.
Musimy się po prostu z niego wydostać.
Ok, w porządku. Masz rację.
Masz zupełną rację Lloyd.
- Dokąd idziesz?
- Do domu, idę do domu,
Tak, bardzo przepraszam Panie Doskonały!
Chyba zapomniałem,
że ty nigdy nie popełniłeś błędu!
Harry!
Zaczekaj!
Mam jedno wolne miejsce do Aspen jeżeli jeszcze chcesz jechać.
Skąd to masz?
Od jednego dzieciaka w mieście.
Zamieniłem się z nim za furgonetkę.
Mogę przejechać 70 mil na jednym galonie benzyny.
Wiesz co Lloyd, kiedy myślę,
że nie możesz być już głupszym,
ty robisz coś takiego...
i całkowicie się rehabilitujesz!
Ha ha!
- Nadal chcesz jechać do Aspen? - O tak!
- Ok, jedźmy kolego! - Super!
- Lloyd, nie! Zachód! Jedź na Zachód Lloyd! - No tak.
Muszę... Muszę wysiąść,
iść do łazienki.
Lej w biegu.
Ciepełko.
Jesteśmy na miejscu.
Przymroziło trochę na przełęczy.
Czyż to nie jest niesamowite?
- Czego więcej trzeba dwóm facetom? - Może jakieś jedzenie?
Połknąłem wielkiego robala podczas jazdy.
Nie jestem głodny.
A ja umieram z głodu.
Wow, jezusiu, zobacz na ten tyłek.
Taa,
Musiał facet nieźle trenować.
Hej! Może by tak w końcu
zanieść walizkę Mary?
O ile ją znam, to...
zaprosi nas na herbatę i paluszki.
Dobry plan. Gdzie mieszka?
Nie wiem.
Jak ma na nazwisko? Poszukam.
Yyy...
No wiesz, nie zapamiętałem.
Zaczyna się na "S."
S-swim, Swamie, S-slippy, Slappy,
Slimin, Solmon, Simin, Sal,
Swenson, Swanson?
Może jest na walizce.
Tak! Jest tutaj.
Samsonite! Byłem blisko.
Wiedziałem, że zaczyna się na "S".
Nie widzę jej tutaj Lloyd.
Pewnie ma zastrzeżony numer.
Pięknie.
To co teraz zrobimy?
- Nie czuję palców.
Są całe sztywne.
Może nałóż moje dodatkowe rękawice.
Mi się już ręce pocą.
Dodatkowe rękawiczki?
Miałeś przez ten cały czas
dodatkową parę rękawiczek?
Taa. Jesteśmy przecież w górach.
Zabiję Cie.
- Co? - Zabiję Cie!
- Zamorduję Cie Lloyd! - Uspokój się!
W tej chwili, zabiję Cie!
Harry masz te swoje szalone spojrzenie!
Wiem co zrobię.
- Co ty robisz? - Zrobię coś,
co powinienem zrobić już dawno temu.
Nie rób niczego głupiego Harry!
Co? Głupiego? To nie jest głupie!
Wyrzucę tą cholerną walizkę
do tego cholernego stawu!
- Zrobię to! - Nie, Harry!
Harry!
Twoje ręce są zimne!
Harry, zobacz!
Patrz! Patrz!
Ok, plan jest taki:
Pożyczymy kilka dolców... taka mała pożyczka z walizki
i znajdziemy tani nocleg. - Dobry plan.
Piszemy weksle na wszystkie wydatki.
Wszystko co pożyczymy, oddamy do ostatniego centa.
- Cokolwiek pożyczymy, spłacimy. - Całkowicie.
- Jesteśmy solidni. - Nasze słowo się liczy.
To jest Hotel Danbury
apartament prezydencki panowie,
zwykle rezerwowany dla koronowanych głów,
dygnitarzy,
gwiazd kina,
Niedługo przyjeżdżają cesarz i cesarzowa Japonii,
Oczywiście, Książe Karoli i Diana gdy byli razem
stale korzystali z tego apartamentu,
Bierzemy!
Proszę bardzo.
- Proszę bardzo. - Dziękuję Panu.
Proszę bardzo.
Cześć.
- Wow! To jest życie, co? - Taa.
- Co dalej? - Nie wiem.
Zobaczmy.
Lloyd wszystko w porządku?
Harry, to Mary!
Kto?
Mary od walizki.
Mary Swanson,
Swanson!
- które jezd gg......gościną rocznego... - ''Gospodynią dorocznego.''
"Dorocznego zjazdu...''"
- "Między.." - Strasznie długie słowo.
"dorocznego zjazdu towarzystwa ochrony przyrody. Jutro wieczorem.''"
No Kopciuszku.
Musimy wyszykować Cię na bal!
Dzięki, Barn. Trzymaj.
Dziękuję proszę pana.
Okay okay okay.
- Ha! - Jejku!
Tak! Tak! Tak!
- Przerwa! - Okay.
Przepraszam. Panowie, to kolacja po $500 od talerza.
- Dobranoc. - aha, 500, okay. Nie ma sprawy.
Proszę. Masz tu za 4 osoby.
Na wypadek gdybyśmy chcieli dokładkę.
Jezu Chryste. To oni.
- Jacy oni? - Oni,
faceci, którzy załatwili Mentala.
Czujesz to Harry?
To nasza wielka szansa, stary.
Musimy tylko
pokazać trochę klasy, trochę wyrafinowania,
i przylgniemy do nich jak gacie do tyłka.
Nie ma sprawy Lloyd. Będziemy wyrafinowani..
Spójrz na mleczarnie tej babki.
Chciałbym zjeść jej wątróbkę z fasolą
popijając z butelki Chianti,
Chodź, chlapniemy coś na rozluźnienie.
Taa.
Hej, barman,
- dwa razy martini, proszę. - Tak proszę pana. Już podaję.
Panie i Panowie, czy mogę prosić o uwagę?
Towarzystwo Ochrony Przyrody w Aspen
jest najznamienitszym obrońcą
23 zagrożonych gatunków.
To wielki zaszczyt...
że pan Swanson...
przedstawi nam 24ty z nich. Wszyscy...
Karl.
Dziękuję Nick.
Dziekuję.
Panie i Panowie,
Oto islandzka sowa śnieżna.
Ta wspaniała para jest 1/7...
całej populacji sów śnieżnych na świecie.
Jeśli Bóg da, z waszą pomocą
i z pomocą waszego towarzystwa...
te cudowne stworzenia będą mogły przetrwać.
Dziękuję jeszcze raz i życzę miłego wieczoru.
Można pistacje?
I jeszcze raz to samo.
Lloyd, co ty robisz? Uspokoisz się?
Nie widziałem cię jeszcze w takim stanie.
Pilnuj ich, Shay. Nie spuszczaj ich z oka.
Jestem nastawiony na poważny związek Harry.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłem Mary Swanson...
doznałem tego staroświeckiego romantycznego uczucia...
że zrobię wszystko żeby ją przelecieć.
To wyjątkowe uczucie, Lloyd.
- Taa. - Taa.
O w mordę, tam jest.
Wow, nie bajerowałeś mnie Lloyd.
To anioł!
Na co czekasz?
Idź i zagadaj z nią.
Pomyśli, że jestem psychiczny...
kiedy się dowie, że jechałem taki kawał żeby się z nią zobaczyć!
Wiesz co masz?! Jej walizkę!
Napewno się ucieszy widząc Ciebie.
Czekaj, mam pomysł.
Może ty podejdziesz
i przedstawisz się?
W ten sposób wyrobisz mi markę...
żebym nie musiał się przechwalać.
Powiedz, że jestem bogaty
i przystojny,
i strasznie napalony.
No nie wiem. Nie mógłbym.. nie.
- Proszę, zgódź się. - Nie, ja nie...
- Proszę! Proszę! - Okay okay okay. Przestań.
A ty co będziesz robił?
Będę stał przy barze,
i wyglądał seksownie. - Okay.
Masz ładną parę sówek.
- Przepraszam? - Sowy, są śliczne.
Tak.
Jesteś miłośnikiem ptaków?
Ja? Nie. No cóż, miałem kiedyś papugę...
ale teraz specjalizuje się
w kynologii...
"psach", używając laickiego słowa.
- Dzięki. - Mm-hmm.
- Też kocham psy.
- Co dokładnie robisz? - Cóż, wiesz,
trenuję je, kąpię, czeszę.
- Nawet je krzyżuję. - Naprawdę?
- W jakiś szczególny sposób? - Nie.
Przeważnie na pieska.
Raz udało nam się skrzyżować
bulldoga z shih-tzu.
Naprawdę? Dziwne.
Taa. Nazwaliśmy go Bullshit (gówno prawda).
W każdym razie, powód...
dla którego tu jestem...
Muszę przedstawić Ci mojego kolegę,
- Chyba nie znam twojego znajomego. - Oh.
Cóż, właściwie, nie znamy się.
- Nazywam się Mary Swanson. - Cześć, Harry Dunne.
Cześć. Miło mi Cię poznać. To moja macocha Helen.
Cześć. Harry Dunne. Miło mi jest poznać was obie.
Cóż, widziałam jak wszedłeś.
Miałam nadzieję, że będzie okazja do poznania się.
- Naprawdę? - Tak! Ten smoking, jest bajeczny!
Naprawdę. Uwielbiam mężczyzn z poczuciem humoru,
tak samo Mary. Jest wyzywający!
- Naprawdę? - O tak.
W każdym razie, mój przyjaciel...
Co robisz jutro? Myślę, że Mary
szuka towarzystwa na narty.
Ona... co?
Helen, zawstydzasz mnie.
Przecież to prawda. To znaczy, przecież
za kilka tygodni śnieg już zniknie.
To może być ostatnia okazja.
Biedactwo, nigdzie się nie rusza.
To jak, co Pan na to Panie Dunne? Jest Pan dostępny?
No cóż, nie wiem. Bo mój przyjaciel...
Proszę zapomnieć o przyjacielu przez jeden dzień.
Myślę, że będziecie się wspaniale bawić. Co Pan na to?
Cóż, Nie wiem, wiesz.
Wiesz, rzecz.. część... jasne.
O której?
Dlaczego jej nie przyprowadziłeś?
Spokojnie, masz fart.
- Umówiłem Cię na jutro.
- Co.. Ja.. to.. - Taa.
- Kocham Cię stary. - Okay okay.
- Całujesz mnie. - Kocham Cię.
- Kocham Cię! - Całujesz mnie Lloyd!
Musimy to oblać czymś z bąbelkami!
- Zostaniesz moim drużbą Harr. - Świetnie.
- Obiecuję. - Dziękuję.
Właśnie zasłużyłeś sobie na miejsce
przy głównym stole. I mamy już nawet smokingi.
- No i impreza poszła w łeb.
Hej, może to zbieg okoliczności.
To było przesłanie Shay, czyste i klarowne.
Zabiliśmy ich ptaka.
A oni się nam odwdzięczyli.
W jaki sposób można zabić ptaka korkiem?
To nie byle pajace.
Są dobrzy.
Mary Christmas.
Pani Mary Christmas.
- Chwytliwe, co Harr? - Tak tak, ładnie brzmi.
Ale, Lloyd, nie wydaje Ci się, że wychodzisz za bardzo w przyszłość?
To znaczy, no wiesz, kto wie?
Wiesz, może, kiedy ją lepiej poznasz
okaże się, że nie jest w twoim typie.
Hej!
Nigdy więcej tak nie mów!
Jest miłością mojego życia!
Krwią w żyłach!
Należymy do siebie...
dopóty góry nie wpadną do morza...
dopóki niebo koliduje!
Lub dopóki będę miał już jej dość i wyprowadzę się.
- Słyszysz mnie?! - Okay okay okay okay. Uspokój się.
Uspokój się już.
Okay.
Teraz...
pozwól, że powtórzę.
Bar w holu.
Tak właśnie powiedziała.
Spotkacie się tam dokładnie o 10:00.
- Okay. - Okay.
Gdzie idziesz tak ubrany?
No wiesz, pomyślałem sobie,
kiedy będziesz zajęty swoją miłością
ja w tym czasie spróbuję szczęścia na stoku.
Wyjdziesz w miejsce publiczne
ubrany w te rajtuzy?
To nie są rajtuzy Lloyd.
To są modne europejskie spodnie na narty.
Są dość obcisłe.
Naprawdę?
Taa, ale to tylko mała kulka.
Nikt nie zauważy.
Masz rację. Nie mogę pójść tak ubrany.
- Hej!
- Idę!
- Hej!
Nieźle stary!
- Proszę Pani...
Piękne ubranie Proszę Pana.
Trzymaj.
Hej. Jak się masz?
Jesteś trochę wcześnie.
Otwieramy za 45 minut.
Mam się tu spotkać z kimś.
- Nie będzie problemu jeśli poczekam przy barze? - Nie. Proszę bardzo.
Jest piękny dzień, co Harry?
Tak tak, jak na razie bawię się wspaniale. Dziękuję.
Boże. Jak dobrze jest tu być u góry.
Od kilku tygodni nie miałam na to czasu..
Tak? Dlaczego?
Miałam pewne problemy rodzinne,
ale nie chcę Cię tym zanudzać.
Dzięki.
Spójrz. Szron.
- Harry?
- Wszystko w porządku? - O tak...
Zawsze to robię.
Jedźmy tym razem na samą górę
- Hej tam.
Dzieciaki,
nie macie może przypadkiem
szklanki ciepłej wody, co?
Przepraszam.
Czy jest już 10:00?
Jest 13:00.
Całkiem jak u mnie. Myślałem, że się śpieszy.
Spóźnia się, co?
Tylko kilka godzin. Wiesz... dziewczyny.
Jak im na czymś zależy,
wszystko musi być idealne.
Ja stawiam.
Poproszę Chablis.
Cześć.
Zły dzień, co?
U mnie też.
Wszystko jest...
odkąd zerwałam z moim chłopakiem.
O mój Boże.
Mój Boże! Biedaku. Boli?
Wszystko w porządku. Przytrzymałem miejsce dla Ciebie.
Słuchaj. To głupie. Pomogę Ci.
Nie nie nie.
Tak. przez chwilę zaszczypie, jak zdjęcie bandaża.
- Gotowy? - Nie nie nie...
No dalej.
No chodź, dalej.
lf you don't love me,
Co za...
I mówię do siebie, "Uciekaj Beth.
Biegnij za swoim życiem zanim ten facet zabije was obie"
I wiesz co ta łajza zrobiła?
Nie i nie obchodzi mnie to!
Powiem Ci, przyszedł do domu zalany w trupa
i postanowił naprawić zlew.
Nie mogłam w to uwierzyć.
W każdym razie, dość o mnie. Pomówmy o Tobie.
- Skąd się tu wziąłeś? - Barman!
Tak?
Nie znasz przypadkiem Mary Swanson?
Mary Swanson? Tak.
Przychodzi tu często.
Co to ma znaczyć?
Na kolację.
Przepraszam.
Wiesz może gdzie mieszka?
Tak, jej rodzina ma wielki dom na Alpine Drive.
Alpine Drive? Wielki dom?
Niemożliwe!
Świetnie!
Wylądowaliśmy na Księżycu!
Muszę Ci to powiedzieć,
to było to, czego potrzebowałam. Dziękuję Ci bardzo Harry.
To była dla mnie przyjemność Mary.
Więc przyjedziesz dziś po mnie o 19:45?
Cóż, nie, mam kilka spraw
Muszę się nimi zająć najpierw.
A może za piętnaście 20:00?
Przestań!
Okay 19:45.
Papa.
To jest bez sensu Lloyd.
Powiedziała mi dokładnie o 10:00!
Jesteś pewny, że poszedłeś do tego baru?
O tak. Jep. Jestem pewny.
Bar w holu. W holu.
Może się jej odmieniło?
To mnie wkurza! Naprawdę mnie wkurza!
Nie znoszę gdy kobiety to robią, wiesz?
Chciała się z Tobą ponownie spotkać!
Tak mi powiedziała! A teraz nagle nie?
Zaraz... chwileczkę! Czekaj!
Miała na myśli 10:00 wieczorem.
Myślisz?
Dlaczego miałaby spotkać się z Tobą w barze o 10:00 rano?
Pomyślałem, że może jest alkoholiczką.
- To jest... - I pomyśleć, że cały ten czas,
spędziłem w straszliwych mękach.
Takie piekło! Wszystko na nic!
Boże. Śmieszna sprawa.
A to dobre.
Słuchaj, wygląda na to, że masz zaplanowany wieczór,
więc skoczę sobie do kina.
Okay.
10:00 rano.
Hej, Harry, stary druhu!
Tak?
Wzniesiesz ze mną toast na szczęście zanim wyjdziesz?
Jasne. Zrobię wszystko dla twojego szczęścia.
Tak pszepana.
Wiesz dlaczego Cię lubię Harry?
Wszystko masz czyste.
Dlatego chcę, żebyś by nadal czysty.
1/2 łyżeczki przyniesie Ci szybką ulgę.
Mmm!
Za mojego przyjaciela Harry'ego... swata.
Daj spokój. Ja...
Cześć, drzwi są otwarte, Chodź na górę,
- Cześć. - Cześć.
Czuj się jak u siebie w domu.
Jestem prawie gotowa. Jedną minutkę.
- Okay, dobrze. - Okay.
Harry, jesteś tam?
Już wychodzę!
Mam nadzieję, że nie używałeś toalety. Jest zepsuta.
- Co? - Spłuczka nie działa.
Nie, goliłem się.
Goliłeś?
Tak, byłem trochę spóźniony,
chciałem zaoszczędzić trochę czasu.
W takim razie będę w kuchni jak będziesz gotowy.
O jezuniu!
A jutro w "Bieżących wydarzeniach"
w domu adwokata braci Menendez.
A za chwilę powrócimy
z wzruszajacą historią o niewidomym chłopcu z Rhode Island,
któremu sprzedano martwą papugę.
Myślałem, że jest po prostu cicha.
Co to za chorzy ludzie?
- Cześć! - Cześć.
Tak?
Pamiętasz mnie?
Nie bardzo.
Providen.. Providence.
Wiozłem Cię na lotnisku w zeszłym tygodniu.
O mój Boże!
Lloyd, tak?
Zapamiętałaś moje imię.
Co robisz w Aspen?
Przywiozłem twoją walizkę.
Zostawiłaś ją na lotnisku, ty fajtłapo!
- Masz moją walizkę? - Taa.
Hej, mam ją w pokoju hotelowym.
Wskoczysz ze mną na motor? Możemy po nią pojechać,
chyba, że... chyba, że jesteś zajęta.
Nie nie nie!
- Nie chciałbym... - Zaczekaj tutaj.
- Okay. - Okay?
Dalej, spłukuj się gnoju!
Harry, co ty tam robisz?
- Ja... myję zęby!
Myję zęby,
Daj mi chwilkę, Mary. Zaraz wyjdę.
Harry, przepraszam, coś ważnego mi wyskoczyło,
i muszę wyjść.
To nagły wypadek. Wyjaśnię Ci to później.
- Ale Mary... - Przepraszam, naprawdę muszę iść.
Obiecuję, że się jeszcze spotkamy.
Ścigamy się na górę.
- Dajesz.
Wygrałem!
Wygląda znajomo?
Nie wierzę. Naprawdę ją masz.
Oczywiście.
Kiedy Lloyd Christmas wiezie kobietę na lotnisko,
dba o to, żeby zabrała cały bagaż.
- To moja zasada. - To niesamowite.
Chcesz powiedzieć, że przejechałeś 2,000 mil
tylko dla mnie?
Właściwie to nie miałem nic innego do roboty.
A wiem jakie to przygnębiające, kiedy
zgubi się swój bagaż.
To takie słodkie Lloyd.
Posłuchaj Mary, może wyda Ci się to dziwne,
ale dużo o tym myślałem.
Jesteś kobietą, na którą czekałem całe życie,
i nie wstydzę się do tego przyznać.
Proszę... Pozwól mi dokończyć.
Szaleję za Tobą.
Nigdy wcześniej nie czułem tego do nikogo.
Posłuchaj mnie.
Czuje się jak uczniak,
który rozpaczliwie pragnie
kochać się z Tobą.
Wydawało mi się, że z kimś rozmawiasz.
Mary, Ja.. ja...
Rozpaczliwie chce się kochać z uczniakiem.
- Myślę, że już pójdę. - Nie, nie...
Nie, Ja... nie to miałem na myśli.
Chciałem powiedzieć, że...
Boże.
Ja... lubię Cię Mary.
Bardzo Cię lubię.
Chcę Cię o coś spytać wprost, bez ogródek,
i chcę, żebyś odpowiedziała szczerze.
Jakie są szanse, że
taki facet jak ja i kobieta jak ty...
będą razem?
Cóż, Lloyd, ciężko powiedzieć.
My naprawdę...
Wal! Wal śmiało!
Przebyłem kawał drogi tylko po to, żeby Cię zobaczyć Mary.
Tyle przy najmniej możesz dla mnie zrobić.
Jakie są moje szanse?
Niewielkie.
Masz na myśli, jak jeden na sto?
Powiedziałabym raczej jak jeden na milion.
Więc mówisz mi, że jest szansa!
Taa!
Zrozumiałem.
Cześć. Mamy mnóstwo ręczników. Dzięki.
Nicholas! Co ty tu robisz?
Szukałem Ciebie Mary.
Mam wieści o twoim mężu.
Mężu?! Chwileczkę!
A to całe gadanie o szansie jednej na milion?
Nie zaprosisz mnie?
Hej Harry, nie zadzwoniłeś!
Co ty tu robisz?
Przepraszam, rewolwerowcu, kim jesteś?
Nie zgrywaj idioty, dupku!
Jestem właścicielem tej teczki, z którą paradujesz!
W takim razie...
Nicholas, moja rodzina Ci zaufała.
Zamknij się!
Posłuchaj, Panie Samsonite, co do teczki...
mój przyjaciel Harry i ja...
zamierzamy wszystko Panu zwrócić. - Co?
Proszę otworzyć. Otwórz ją!
No już, otwórz ją. Rób to, co mówi.
Szybko.
Co to jest? Co to jest?
Gdzie są wszystkie pieniądze?
To jest równie dobre jak peniądze Proszę Pana.
To weksle. Proszę sprawdzić.
Każdy cent ma pokrycie.
Spójrz. Widzisz?
To jest samochód. 275 tys...
Pewnie będzie Pan chciał to zatrzymać.
Jesteś już trupem. Jesteś trupem!
Lloyd wróciłem!
Słuchaj, musimy poważnie porozmawiać.
Muszę Ci się przyznać,
O, dobrze. Znalazłeś ją.
Zostawię was samych.
Nie. Zostań.
Tak, chciałbym bilet w jedną stronę do Amsterdamu
odlatujący jak najszybciej.
Skąd wy się znacie?
Byliśmy kiedyś najlepszymi przyjaciółmi.
Taa, póki nie wbił mi noża w plecy.
Ja Ci wbiłem nóż?, Masz tupet,
Wiedziałeś, że za nią szaleje!
A ty wiedziałeś, że szaleję za Fraidą Felcher,
- i nie powstrzymało cię to, co?
- Co masz na myśli? O co Ci chodzi?
Nie zaprzeczaj Lloyd.
Fraida opowiedziała mi całą historię Panie Francuska Łaskotko.
Okay, o której... o której odlatuje?
Dziękuję... Chwileczkę.
Mogę prosić o wegetariański posiłek?
Wygląda na to, że nauczyliśmy się
- czegoś o sobie dzisiaj, prawda? - Taa, masz rację, koleś.
Może nie jesteśmy tak dobrymi przyjaciółmi jak myśleliśmy.
Chyba nie.
Skoro jedna piękna kobieta może nas rozdzielić,
to ta przyjaźń nie jest nic warta.
Może dajmy sobie spokój od razu.
Powiedz, gdzie mam podpisać.
Na moim tyłku, zaraz po tym jak je pocałujesz!
Pocałować?! Pocałuj moją!
W oba pośladki, z języczkiem, właśnie tutaj!
- Dokładnie... - Zamknąć się!
Teraz, który z was patałachów chce dostać pierwszy?
Tutaj...
To ja wciągnąłem Ciebie w ten cały bałagan.
Dalej, zastrzel mnie.
Nie! Chwila. Nie nie, mnie zastrzel pierwszego.
Ukradłem Ci dziewczynę Lloyd. Zasługuję na to.
- Nie, wcale nie. - Właśnie, że tak.
- Nie, wcale nie.. - Właśnie, że tak!
Przeżyłem wczoraj najcudowniejsze chwile w moim życiu.
Mary i ja jeździliśmy na nartach, zrobiliśmy bałwana, dotknęła mojej nogi.
Okay, zabij go!
O nie!
Zabiłeś mojego najlepszego przyjaciela ty gnoju!
Jeżeli to pocieszenie,
zaraz do niego dołączysz.
Harry! Ty żyjesz!
I beznadziejnie strzelasz.
Na moje szczęście.
Policja! Otwierać! Nikt się nie rusza!
Wszyscy nie ruszać się! Ręce do góry!
Nie ty głupku!
Weź pistolet,
Agentka specjalna Beth Jordan, FBI.
Hej! Kto? Ale...?
Dziękuję Panu bardzo, Panie Dunne.
Nie poradzilibyśmy sobie bez Pana.
Śledziliśmy was chłopaki
przez całą drogę od Providence.
Co się dzieje Harry?
Masz na imię Harry, prawda?
Taa, zaczepiła mnie w holu, wyjaśniła o co chodzi.
Nałożyli mi kamizelkę kuloodporną
i dali mi broń.
A jakby strzelił Ci w twarz?
Właśnie, a jakby strzelił mi w twarz?
Musieliśmy podjąć takie ryzyko.
Dlaczego ja nie dostałem broni?
Ty dostałaś broń?
Miałeś rację Lloyd.
Warto było odbyć dla niej tą podróż.
Tak. Niezła jest, co Harr?
Cieszę się, że mogliśmy jej pomóc.
- Kochanie! - Spokojnie, spokojnie.
- Jesteś cały. - Okay, jestem trochę obolały.
Tak mi przykro. Kochanie.
Kotku, tak za Tobą tęskniłem,
Kochanie, chciałabym Ci kogoś przedstawić.
To najmilszy z ludzi, jakich kiedykolwiek poznałam.
- Poznasz go? - Oczywiście.
On ma broń!
Lloyd? Lloyd!
Co?
Powiedziałam, że to mój mąż Bobby.
- Cześć, Bobby. - Cześć.
- Tak się cieszę. - Dziękuję.
Dziękuję wam bardzo obu.
Jestem wam niezmiernie wdzięczny.
Dziękuję.
Nie mogę w to uwierzyć Lloyd.
Najpierw Mary nas rzuca,
teraz gliny wyrzucają nas z gniazdka.
- a do tego zdycha nam motorynka. - Taa!
Kiedy wreszcie się nam poszczęści?
- Cześć wam.
Cześć chłopaki! jedziemy na krajowy pokaz bikini,
i szukamy dwóch chłopców do smarowania nas olejkiem
przed każdym pokazem.
Macie szczęście!
Trzy mile stąd jest miasto.
Na pewno znajdziecie tam kogoś.
Okay. Dzięki.
Na razie!
Wiesz coś ty narobił?
- Hej! - Lloyd!
Lloyd!
Musicie wybaczyć mojemu koledze.
Jest trochę nierozgarnięty.
Miasto jest w tamtą stronę!
Wow.
Jakichś dwóch szczęściarzy
będzie jeździło z tymi dziewczynami
przez następne parę miesięcy.
Taa, nie martw się.
Nam też się kiedyś poszczęści.
- Musimy mieć tylko oczy szeroko otwarte. - Taa.
- Berek. - Berek.
Berek. Zaklepane.
Berek. Zaklepane, podwójnie.
Berek. Zaklepane, potrójnie.
- Bez cofania, zupełnie. - Nie możesz tak.
Można, pewnie, że można.
- Nie można tak! - La la la la la...
Nie wolno tak!
Nie wolno tak.. Taka jest zasada!
Nie wolno tak Lloyd!
Lloyd! Lloyd!
Napisy pobrane z http://napisy.org << >>>>>>>> nowa wizja napisów <<<<<<<<
Uciekło Ci kilka żartów? Następnym razem złap TIGERA MENTAL.